پیش در آمد و درآمد چیست؟
ای زنـــدگـی تــن و تــوانـم هـمـه تــو
جانی و دلی، ای دل و جانم همـه تــو
تو هستی من شدی، از آنی همه من
من نیست شــدم در تو، از آنم همه تو
درود.
در جلسات گذشته گفتیم که ما در موسیقی سنتی هفت دستگاه داریم که شور، پنج آواز و همایون یک آواز دارد.
اگر نیاز به یادآوری این مبحث را دارید اینجا کلیک کنید.
هر کدام از این دستگاه ها و آواز ها یک درآمد مجزا دارند، که البته درآمد هفت دستگاه با یکدیگر متفاوت است، ولیکن درآمد آواز های یک دستگاه، با تفاوت هایی، تقریباً مشابه هستند. منظور از تشابه تقریبی آن است بر فرض اگر بیات ترک را درآمد کنیم، شنونده ای که آن نغمه را نیوش می کند، اگر نتواند تشخیص دهد که آن درآمد، درآمد بیات ترک است، لیکن حتماً دستگاه برایش قابل تشخیص است و آن از جهت مایه ی نغمه است.
درآمد در واقع مروری کلی و جزیی ست از آنچه قرار است در دستگاه شنیده شود، علی الخصوص تحریر های دستگاه. به عنوان مثال اگر بنا باشد ردیف دستگاه ماهور نواخته شود، می بایست در ابتدا درآمد را بنوازیم که این درآمد، آنچه قرار است بعد از آن بشنویم را برای ما مرور می کند.
نکته: به نواختن درآمد هر دستگاه یا آواز، درآمد کردن می گویند. مثلاً گفته می شود همایون را درآمد کن؛ یعنی درآمد همایون را بنواز. یا سه گاه را درآمد کرد؛ یعنی درآمد سه گاه را نواخت.
در خصوص پیش درآمد توضیحی که می بایست خدمت شما عرض کنم این است که مخترع و مبدع پیش درآمد مرحوم درویش خان بوده اند. ایشان برای اولین بار، قبل از نواختن درآمد، نغمه ای را نواختند و هنگامی که از ایشان سوال شد چه کردید، در پاسخ فرمودند پیش درآمد کردم.
پیش درآمد همیشه قبل از درآمد نواخته می شود، ولی نواختن آن ضروری نیست و شامل ردیف نمی شود.
این نغمه، نغمه ایست با تمپو ( سرعت ) پایین که معمولاً طولانیست و کاملاً می بایست در دستگاه باشد. مثلاً اگر پیش درآمدی برای همایون ساخته می شود، باید کلید سُل همایون در آن لحاظ شود و به عبارتی نت های شاهد و تونیک و... همگی هماهنگ و مرتبط با آن دستگاه باشند.
نکته: درآمد حتماً می بایست در آن دستگاه خاص فرود بیاید، اما فرود برای پیش درآمد لازم نیست. همچنین درآمد حتماً می بایست شامل تحریر های دستگاه و یا آواز باشد، اما وجود تحریر در پیش درآمد ضروری نیست.
درود و مهر.